Mijn katten

Hallo allemaal,

Wij zijn Max en Snoepie, geboren op 17 juli 2002. Eind 2006 besloot ons vorige baasje ons naar het asiel te brengen. Gelukkig kwam de dag daarna ons nieuwe baasje al naar ons kijken en eigenlijk wilde ze ons al gelijk mee nemen. Helaas mocht dat niet omdat we nog door de dierenarts onderzocht moesten worden en omdat we nog niet waren gechipt. 5 dagen later heeft het asiel ons nieuwe baasje gebeld dat we allebei niesziekte hadden en dat we voorlopig nog niet naar ons nieuwe huis mochten. Ons vorige baasje had ons niet in laten enten en nu waren we dus ziek. We kregen allebei medicijnen, Snoepie pillen en Max een injectie in de hoop dat we snel beter zouden worden. In het asiel was het niet leuk dus we werden ook niet echt snel beter. Het nieuwe baasje had al een paar keer gebeld om te vragen hoe het met ons ging en wanneer ze ons mocht komen halen. Na 2 weken leek het nog steeds niet echt beter te gaan en toen heeft het asiel aan het nieuwe baasje gevraagd of zij het erg vond om ons medicijnen te geven. Gelukkig was dat geen probleem en mochten we snel naar ons nieuwe huis. We hebben het heel erg naar onze zin bij ons baasje. We hebben in het nieuwe huis een hele kamer voor onszelf en een groot balkon waar we lekker rond kunnen snuffelen. Hieronder zullen we nog iets over onszelf vertellen.

Ik ben Max. Ik ben gek op eten, maar het baasje zorgt er voor dat ik niet te dik word. Hele lekkere dingen zoals blikvoer of brokken krijgen we niet. Sinds 2008 krijgen we kant-en-klaar versvoer en ook dat vind ik heerlijk. Eind 2007 kreeg ik heel erg last van blaasgruis. Zelfs zo erg dat ik geopereerd moest worden en 10 dagen bij de dierenarts ben geweest. Eerst heb ik 2x een katheter gehad, maar dat hielp niet om de verstopping van m’n urinebuis op te lossen. Daarna ben ik geopereerd en hebben ze m’n penis geamputeerd. De dierenarts heeft heel erg haar best gedaan om me te redden en bijna was het mislukt. M’n urinebuis was door de blaasgruis heel erg beschadigd en de dierenarts was bang dat ze het niet kon hechten. Gelukkig is het haar wel gelukt en loop ik nog steeds vrolijk rond. Door dat we tegenwoordig kant-en-klaar versvoer krijgen heb ik geen last meer van blaasgruis. Ook zorgt het baasje dat we gezonde tussendoortjes krijgen. Mijn favoriete tussendoortje is een gedroogd visje gerold in gedroogde kipfilet.

In m’n vrije tijd hou ik van slapen, eten en knuffelen met het baasje. Ik lig niet graag op schoot, maar kruip lekker tegen haar aan. M’n favoriete plekje in huis is onder de eetkamer tafel. Dat is lekker beschermd en daar kan ik ook m’n broer aan zien komen, die vind het nogal leuk om mij af en toe te pesten.

Ik ben Snoepie. Ik word ook wel de belhamel genoemd. Waarschijnlijk komt dat omdat ik graag m’n broer pest of dingen doe die het baasje helemaal niet goed vindt. Ik vind het heel leuk om op het aanrecht te springen of om de planten op te eten. Het baasje heeft daar nu iets op gevonden, ze heeft cactussen genomen en die prikken. Verder ben ik gek op spelen, van muisjes tot beessies tot een stuk touw. Het maakt mij niet uit, ik loop overal mee door het huis. Ook vind ik het leuk om Max te pesten. Vooral als hij in 1 van de huisjes ligt te slapen vind ik het leuk om hem eruit te jagen. Ik ga er dan niet zelf in liggen want daar heb ik helemaal geen zin in.

Net als Max heb ik ook last van blaasgruis en daarnaast heb ik ook nog eens een voedselallergie. Blikvoer of brokken zijn dan ook helemaal niet goed voor mij. Daar krijg ik tranende ogen of lelijke open plekken in m’n nek van. Het heeft wel even geduurd voordat ik het kant-en-klaar versvoer lekker vond, maar ik heb nu geen last meer van de voedselallergie en ook de blaasgruis is onder controle. Af en toe heb ik wel eens last van blaasontsteking maar dan krijg ik een prikje van de dierenarts en is het binnen een paar dagen over.

Ik lig wel graag bij het baasje op schoot alleen kan dat niet altijd omdat ze best vaak met haar laptop op schoot zit. Zodra ze die even opzij zet zie ik m’n kans en kruip gelijk op schoot. Ik lig ook best vaak tegen haar aan en als Max daar ligt terwijl ik daar wil liggen pest ik hem gewoon weg. Alleen vindt het baasje dat dan weer niet goed en dan mag ik niet naast haar liggen.

Helaas is Snoepie na een kort ziekbed op 19-11-2014 overleden.

Ik ben Harli, een echte Maine Coon. Ik ben geboren op 11 november 2011 en woon sinds 20 december 2014 bij Max. Max was heel erg alleen nadat Snoepie was overleden en het baasje vond het zo zielig dat ik hier mocht komen wonen. Ik ben volgens het baasje wel een pittige dame en dat liet ik in het begin ook echt blijken. Ik vond het niet goed als ik werd geaaid en dan sloeg ik m’n nagels uit, maar het baasje bleef volhouden en uiteindelijk ben ik het ook goed gaan vinden. Max was al heel snel m’n vriendje, hij vond het alleen de eerste paar dagen niet zo leuk dat ik er was en ging toen steeds naar me blazen. Dat duurde gelukkig niet lang. Nu spelen we zelfs samen.

Ik vind het erg leuk om rotzooi te trappen in huis. Het baasje kan dan ook niets laten liggen want ik vind alles leuk om mee te spelen en klim overal bovenop. Het liefste lig ik in het raamkozijn, maar omdat ik niet stil kan blijven liggen val ik er iedere keer uit. Gelukkig kies ik altijd een plekje boven een huisje, dan  val ik zachtjes. Het enige dat ik niet leuk vind is dat het baasje me uitlacht als ik er weer eens uitval. Ik kan er toch ook niets aan doen dat het raamkozijn zo smal is.

Als je op 1 van de kleine foto’s klikt start er een slide show met grotere foto’s 😉